بیشتر پرامپتهایی که جواب نمیدهند، کوتاه نیستند؛ شلوغاند. همهچیز در یک جملهی طولانی ریخته شده و مدل نمیداند کدام مهمتر است. پرامپت نویسی خوب یعنی مرتب نوشتن: هر چیز سر جای خودش.
این فرمول شش جزء دارد. لازم نیست همیشه همه را بنویسی، ولی ترتیبشان را نگه دار.
۰۱۱. جملهی حفظ چهره (اگر عکس مرجع داری)
اگر عکس خودت را میدهی، اولین جمله باید این باشد که چهره عوض نشود. مدلها به ابتدای پرامپت وزن بیشتری میدهند.
Using the uploaded photo, keep the exact same face, identity and skin tone.
۰۲۲. سوژه و کاری که میکند
چه کسی، با چه لباسی، در حال چه کاری؟ یک جملهی ساده و دقیق بس است. «زنی جوان با کت کرم، کنار پنجره ایستاده و به بیرون نگاه میکند» از «یک زن زیبا» خیلی بهتر است.
۰۳۳. صحنه و پسزمینه
کجاست؟ کافه، آتلیه با پسزمینهی یکدست، خیابان شب، دشت. اگر پسزمینه را ننویسی، مدل خودش چیزی انتخاب میکند که معمولاً با بقیهی تصویر جور نیست.
۰۴۴. نور
نور مهمترین چیزی است که عکس معمولی را از عکس حرفهای جدا میکند و بیشترین چیزی است که فراموش میشود. چند نور پرکاربرد:
- —
soft window lightبرای پرترهی طبیعی و نرم - —
golden hour backlightبرای حس گرم غروب - —

